TYDZIEŃ ŚWIADOMOŚCI DEPRESJI W ZSE 2026
23 lutego obchodziliśmy Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją, który został ustanowiony, aby upowszechniać wiedzę na temat depresji oraz normalizować leczenie tej choroby – jak każdej innej.
Podobnie jak w roku ubiegłym organizujemy w szkole Tydzień Świadomości Depresji: w pierwszym tygodniu marca na naszych social mediach codziennie będzie pojawiać się post informacyjny, zapraszamy też do zapoznania się z wystawą plakatów edukacyjnych przygotowanych przez naszych uczniów (w holu szkoły).
A dziś zapraszamy Państwa do zapoznania się z fragmentem publikacji dr Karoliny Koziary z Instytutu Zdrowia Publicznego UJ CM „Dystymia. Uśmiechnięta twarz depresji”:
„Niewiele mówi się o zjawisku potocznie nazywanym wysoko funkcjonującą depresją, która dotyka około 1.6% populacji. Dystymia to kondycja o znacznie mniejszym nasileniu niż klasyczna depresja i chociaż objawy kliniczne są bardzo podobne, to w związku z ich lżejszym nasileniem, muszą one trwać co najmniej 2 lata, aby można było zdiagnozować zaburzenie. Przez to, osoby dotknięte dystymią traktują swoje objawy jako niewystarczająco poważne i zgłaszają się na leczenie późno, najczęściej dopiero w chwili, gdy nasilenie objawów zbliżone jest już do tego obserwowanego w depresji.
Dystymia zwana jest „wysoko funkcjonującą”, ze względu na to, że przez lata pozwala na ‘normalne’ funkcjonowanie.
Do tego stopnia normalne, że przez wiele osób uznawana była za cechę osobowości, tak jak wrażliwość, introwersja czy ekstrawersja. Niestety, za fasadą normalnego funkcjonowania i często, z pozoru, szczęśliwego i udanego życia, kryje się autentyczne cierpienie wielu osób.
Nierzadko zdarza się, że dystymia dotyka ludzi, którzy uczestniczą w wydarzeniach społecznych, nawiązują nowe relacje, czy odnoszą sukcesy zawodowe. Jednak jak sami pacjenci deklarują, uśmiechy i interakcje z ludźmi są raczej formą wyuczonych, społecznie akceptowanych gestów, niż autentycznych reakcji, że coś rzeczywiście przynosi im radość i odpoczynek.
Z perspektywy diagnostyki objawy dystymii są tak subtelne, że nawet najbliższe otoczenie pacjenta przez wiele lat nie zauważa problemu.
- Osoba, u której występuje dystymia stopniowo odsuwa się lub ogranicza kontakty ze znajomymi.
- Coraz rzadziej uczestniczy w wyjściach integracyjnych, ma coraz większe trudności z koncentracją, podejmowaniem decyzji, wykonaniem zadań na czas, lub problemy ze snem.
- Wiadomo, że w porównaniu z klasycznym epizodem depresyjnym, dystymia występuje częściej u osób z zaburzeniami somatycznymi, innymi zaburzeniami psychicznymi, oraz z mniejszą siecią wsparcia społecznego.”
Żródło: https://izp.wnz.cm.uj.edu.pl/pl/blog/dystymia-usmiechnieta-twarz-depresji/
